THE BLACK BOX

Kunst & Coaching


Inspiratie

Op deze pagina deel ik mijn inzichten die mij geholpen hebben om verder te bewegen naar een vrijer leven.


Een nieuwe weg

Ik ben getrouwd, huisje, boompje, beestje en niet gelukkig. Ik zie geen verbetering voor de toekomst en besluit te gaan scheiden. Ik bewandel mijn pad op weg naar een ander leven. Ik ben op mijn hoede en doe mijn best. Wanneer ik denk dat ik er eindelijk ben, val ik in een diep gat.


In de put

Ik ben overspannen, opgebrand en depressief. Ik haal hoop uit de kleine dingen.

(Later wanneer ik niet meer depressief ben zie ik dat er een pad achter mij loopt).

De zwaarte op mijn schouders

Ik heb gefaald in mijn huwelijk, in mijn werk en als moeder. Ik krijg veel commentaar en weet hier niet mee om te gaan. Ik voel me klein, zwaar en doodmoe.

(Inmiddels zie ik dat ik al een stuk groter ben geworden dan het kleine meisje onder aan de tekening).

Mijn kleine ik & ik

Ik krijg beeldende therapie en krijg inzichten die ik tijdens gesprekken niet zag.

Ik troost mijn kleine ik.
Ik bescherm haar, door haar op te sluiten in een depressie, zo voelt ze geen pijn en verdriet van de buitenwereld.

Ik zie ook dat het er heel saai is. Geen vreugde en plezier. Ik hervat mijn pad en loop stapje voor stapje voorzichtig weer naar buiten.

Expositie

Ik vind schilderen fijn, dat deed ik vroeger ook. Het doet me goed en krijg weer wat energie. Thuis ga ik verder met creatief bezig zijn.

Ik vierde 31 mei 2014 een expositie in plaats van mijn verjaardag. Ik leefde er naar toe.



De gouden weg naar mijn doel

Door mijn inzichten tijdens creatieve therapie wil ik ook creatief therapeut worden. Ik wil anderen helpen om ook inzichten te krijgen. Het hoge gebouw staat voor de Hbo-opleiding. Ik weet dat het niet makkelijk zal worden, maar ik heb een missie. Het pad er naar toe is goud. Ik weet eindelijk wat ik wil. De zwarte ''bloemen'' zijn mijn faalangsten die mij zo af en toe van mijn pad willen halen. Op de vraag: ‘waarom is het gebouw zwart?’ Wist ik daar toen nog geen antwoord op te geven.



De weg kwijt

Ik heb moeite met concentreren en na een half jaar vinden mijn leerkrachten mij nog niet stagerijp. Ik baal als een stekker. Het is me niet gelukt. Ik faal weer. De zwarte bloemen worden groter. Ik ben zoekend naar een balans.

Een keuze

Ik heb de boodschap: ''Depressie is een keuze'' nooit begrepen. Tot nu. Ik maak een bewuste keus. Waar geef ik nu energie aan? Aan mijn zoveelste mislukking of aan mijn creativteit? Nieuwe keuzes maken, gaat steeds makkelijker.

De Blokhuispoort

Bij de oude gevangenis De Blokhuispoort in Leeuwarden zoeken ze kunstenaars die 2 weken op proef een cel willen uitproberen. Ik meld mij aan. Ik maak dit schilderij in de cel waar mensen zo in en uit kunnen lopen. Voor iemand met faalangst, is dit ver buiten mijn normalen paden. Maar ergens doet het me goed.

De tempel

Ik had een doel. Creatief therapeut worden. Het is me niet gelukt, maar ik heb nog steeds een missie. Ik ont-moet onderweg ‘De Kleine Tiki’ en leer dat ik mijn doel niet in een rechte lijn hoef te behalen. Ik mag er iets langer over doen en onderweg er ook meer van te genieten. (De tempel steekt net iets buiten de lijntjes. Ik mag mijn eigen eigenheid ontwikkelen).

De Blokhuispoort

In de blokhuispoort zoeken ze weer kunstenaars die in het gerenoveerde gedeelte een atelier willen hebben in een voormalige gevangeniscel. Ik krijg een uitnodiging om te komen kijken en of ik nog belangstelling heb. En ja die heb ik. Ik moet mij inschrijven bij de kamer van koophandel. Maar die krijg ik alleen als ik het huurcontract laat zien. Huurcontract krijg ik alleen wanneer ik kamer van koophandel in vul. Geduld is een schone zaak.

03-02-2017 open ik mijn atelier-winkeltje. En ik noem het:

        THE BLACK BOX
        gevangen in kunst


Gesloten

De zaken gaan niet goed, het is erg rustig en ik heb moeite met verkopen. Ik neem het besluit om (tijdelijk) te stoppen. Ook al is het mijn eigen besluit, toch voelt het als falen. Maar nu kan ik me volledig richten op mijn opleiding voor coach. Omdat een winkeltje en opleiding nog teveel voor me is.

Wedergeboorte

In het derde schooljaar van De Kleine Tiki kom ik mezelf tegen. Ik heb verdriet van mijn besluit. Ik voel me onzeker, wil ik nog wel coach worden? Ik kan op dit moment wel 10 coaches gebruiken, hoe kan ik dan zelf coach worden? Ik keer naar binnen om naar mijn binnenwereld te luisteren. Ik heb ''interne dialogen'' met mijn 7 hoofdchakra’s. Geen 1 van allen is tevreden. Ik mag meer naar mezelf luisteren en oud zeer loslaten. Daarna vervolg ik mijn pad.


Atelier

Ik wil graag naar Leeuwarden verhuizen, maar kom alleen in aanmerking voor een flat. Mijn huis staat vol met spullen uit de winkel en schilderijen en dergelijke. Ik wil graag een atelier en niet alleen om de opslagruimte. Ik wil een plek waar ik kan schilderen. Maar de huur is best wel hoog. Ik besluit het atelier toch op te zeggen en veel spullen weg te doen.



Een nieuwe laag over het verleden

Ik baal dat ik mijn atelier om financiële reden beëindig. Ik maak nog snel een paar abstracte schilderijen. Ik vind het heerlijk. Omdat ik meer op mijn gevoel af ga heb ik minder last van faalangst. Ik schilder over oude schilderijen die ik zwart heb gemaakt. Het voelt als een nieuwe laag in mijn leven. Ik geniet hier enorm van.

Verhuizing

Ik verhuis naar Leeuwarden. Ik woon nu kleiner en stapel alle spullen en schilderijen in het fietsenhok.



Het pad naar mijn missie

De eerste lesdag voor jaar 4. Hij ziet er prachtig en veelbelovend uit. Ik heb er zin in.

( Het middelpunt is geel. De kleur geel staat voor mij voor zichtbaarheid en profileren. Ik had dat toen nog niet door. Maar dat is iets wat ik toch wel spannend vind).


Oud & Nieuw

Een paar kleine tegenslagen, maar ik zie het einde en het nieuwe begin. Nog even volhouden.




Lente in november

Ik krijg een kans om terug te komen in De Blokhuispoort en die pak ik met beide handen aan. Er groeien allemaal ideeën. De zwarte bloemen worden groter en steviger. Ze voelen niet meer onzeker aan.


Passie

De cel in de Blokhuispoort gaat niet door. Ik ben teleurgesteld en baal als een stekker.

De witte ''bloemen'' staan voor de dood en een nieuw begin.

Ik voel een vreemde gewaarwording in mijn hart. Het voelt als een brandblaar.

Ik moet lachen. Voor iemand die lang onder de pannen is geweest met een burn-out is mijn vlammetje iets te hard ontvlamt, maar voor mij een teken, dat dit is wat ik wil.

Als dit niet de plek is om verder te gaan, dan is het nu tijd om verder te kijken naar een andere ruimte.


De draaideur naar een wereld van coaching

Ik moet nog een paar stappen zetten voor ik mijn doel heb behaald. Ik wordt bang, Weet ik wel zeker dat ik dit wil doen. Er komt zoveel meer bij kijken. Ik dacht ik doe een coach opleiding en dan ben ik een coach. Maar dan begint het pas. Ik moet een ondernemingsplan schrijven, belastingaangifte doen, allemaal zakelijke taal die ik niet spreek.

Ik heb het gevoel alsof ik voor een draaideur sta. Ik hoef er alleen nog maar door heen te lopen.


EGO

Ik sta nog steeds voor de denkbeeldige draaideur, achter mij staat een enorm Ego. En fluistert geniepig in mijn oor: ‘Wat zit daar achter die draaideur? Een nieuw pad? Is het wel het goede pad? Wat als je weer faalt? Val je dan niet weer in een diep gat? Straks krijg je weer commentaar van anderen en weet je er weer niet mee om te gaan. Raak je weer overspannen en opgebrand of misschien zelfs depressief. Wat zullen anderen daar wel niet van vinden’. Voor mij staat mijn kleine ik. Stilletjes maar vastberaden zegt ze: ‘Dit is wat ik wil’.

Stoute schoenen aantrekken

Ik vind het steeds spannender worden. En merk op dat ik allang weer terug bij af ben. Ik zit weer in een put, alleen ben ik nu niet depressief en is het deze keer niet zo diep en donker. Ik ben gewoon bang om door de draaideur van coaching te stappen.

Mijn kleine Ik trekt haar stoute schoenen aan en wandelt voorzichtig verder.

(Foto: onbekend)

In balans

Ik schilder op mijn gevoel. De zwarte ''bloemen'' komen samen en groeien uit tot een stevige boom. Ik omlijn de boom met het gouden pad. Ik omarm mijn weg naar de toekomst met al mijn faalangsten.

Als ik het op de kop hou lijken het net wortels. Ik ben een luchttype maar sta met beide benen op de grond. Ik ben gegrond maar niet geworteld.


Wortels

Ik maak een nieuw schilderij. Mijn wortels groeien netjes, wat mij opvalt is dat ze vrij rechtlijnig zijn. Ik merk op dat er wel wat meer samen gewerkt mag worden (zoals de takken van de boom).





Een nieuwe kans

Ik schrijf mij in voor een atelier /praktijk ruimte in Leeuwarden. De toekomst zal uitwijzen of 3 x scheepsrecht is. En of ik mijn missie-wortels hier mag ontspruiten.


Het kleine Kind & De oude wijze spelen samen.

Gemaakt naar aanleiding van een gedicht over gevoeligheid. Ondanks of misschien juist dankzij het gevoelige in mij, heb ik geleerd hier mee om te gaan en mezelf te accepteren, dat ik mag zijn wie ik ben, met al mijn vreugde en verdriet. Hierdoor sta ik open om anderen te helpen. De pijlen die mij eerst pijn deden mogen nu van mij af stralen. Ik mag er op vertrouwen dat ik het goede pad heb bewandeld. Ik ga nu aan een nieuw pad beginnen waar ik weer ga vallen en opstaan. Ik weet nu dat ik pas faal wanneer ik blijf liggen en niet opnieuw nieuwe kansen pak die op mijn weg komen.

Als je gevallen bent en een hand nodig hebt om weer op te staan. Neem dan vrijblijvend contact met mij op. Door een gratis kennismakkingsoefening gaan we kijken of kunst jou ook inzichten kunnen geven. Je hoeft daarvoor niet mooi te kunnen tekenen. Je emoties kunstzinnig uiten kan voldoende zijn.